Niedoczynność tarczycy po przebytej operacji nie różni się zasadniczo od niedoczynności w przebiegu choroby Hashimoto z punktu widzenia celu leczniczego. Jedyną istotną różnicą jest czas dochodzenia do niedoczynności. Po operacji w większości przypadków możemy od razu wdrożyć leczenie lewotyroksyną.
Odstępstwem jest sytuacja po usunięciu tarczycy ze zmianę o podejrzanym charakterze kiedy to w przypadku potwierdzenia nowotworu złośliwego zróżnicowanego kierujemy chorego na leczenie 131J przed wdrożeniem substytucji hormonalnej.
Leczenie lewotyroksyną rozpoczynamy po terapii 131J. U chorych po wycięciu jednego płata tarczycy w niektórych sytuacjach (stężenie TSH w okolicach 1,0 mU/l) nie ma potrzeby substytucji lewotyroksyną. Schemat leczenia i monitorowania przedstawiono w ogólnym dziale dotyczącym niedoczynności tarczycy.